książka jak spacer w cieniu drzew: Yasunari Kawabata "Dawna Stolica"

 

A jak tam kwiaty wiśni po drodze? - zapytał ojciec spokojnie

Yasunari Kawabata „Dawna Stolica”, str 28

Nostalgia, czy tęsknota za przeszłością, której nie było?

Spacerownik po mieście, którego już nie ma?  

Moim zdaniem w tej książce jest i jedno i drugie. Tytuł sugeruje (tak, przeczytałam posłowie, bo sumienna ze mnie czytelniczka), że bohaterką książki nie  jest młoda Cheiko, tylko stara stolica Japonii, Kioto. Ze swoimi świętami, parkami, ogrodami i wiekowymi domostwami.

Już to wystarczyłoby mi do zadowolenia z lektury.

 A dostaję w niej jeszcze:

Lekcje doceniania spektaklu jakim nieustannie obdarowuje nas natura.

Naukę podziwiania pięknego detalu, czy to w przyrodzie czy to w sztuce.

Skomplikowaną młodą bohaterkę.

Tajemnicę rodzinną.

Złożone relacje międzyludzkie.

I zagadkę, czy autor starał się przemycić coś, czego nie mógł napisać dosłownie?

 Czy to tylko moja wyobraźnia?

Bo to jak ta książka zadziałała mi na produkcję przemyśleń i domysłów jest kolejnym dowodem na jej wysoką jakość.

Przy okazji, czy ktoś Cię ostatnio pytał o kwiaty mijane w ciągu dnia?